Mijn woorden, zinnen en verhalen.

Al is de leugen nog zo snel.

Wraak achterhaalt het wel…

Edward Hendriks is auteur, communicatiespecialist en copywriter. Hij schreef onder andere  Bloedgeld (2012), Gezworen Vrienden (2014) en Geen weg terug (2017). Eind januari 2019 komt zijn vierde thriller Het meisje van toen uit. Op Facebook vroeg Edward Hendriks een aantal proeflezers en ik was er eentje van.

Paul Meertens heeft het goed voor elkaar: een goede baan bij een IT-bedrijf, zicht op promotie, twee bloedmooie dochters en een vrouw waar hij zielsveel van houdt. Alles lijkt alleen maar beter te worden totdat zijn verleden ineens zijn kantoor binnenwandelt. Linda Breevoort is kandidaat voor de functie van assistent, maar het ziet ernaar uit dat ze meer in haar schild voert. En ze is daarbij niet alleen. Paul herkent zijn slippertje van twintig jaar geleden in de nieuwe balletjuf, de invaldocente en ze is zelfs op de sportclub bij zijn vrouw. Het is de vraag of Paul gek aan het worden is of dat een gebeurtenis uit het verleden eindelijk verhaal komt halen. Met alle gevolgen van dien.

Het meisje van toen deed mij denken aan Leugens (2019) van T.M. Logan. Het is met eenzelfde vaart geschreven en de mysteries stapelen zich in een hoog tempo op. Halverwege vraag je je ook af of de bedrieger bedrogen wordt of dat er meer aan de hand is. Edward Hendriks heeft een prettig te lezen stijl. Je vliegt door de hoofdstukken heen en nergens heb je het idee dat het verhaal inzakt. Soms gaat het misschien zelfs een beetje te snel en zijn de ‘haakjes’ aan het einde van het hoofdstuk en de zogenaamde vooruitzichten een beetje teveel van het goede. Dat heeft een verhaal als Het meisje van toen niet nodig. 

Het verhaal is geschreven vanuit de eerste persoon. Paul wordt goed neergezet als een slachtoffer die het allemaal overkomt. Hij doet zijn best om de situatie naar zijn hand te zetten, maar zijn misstap is hem steeds te snel af. Sommige keuzes zijn echter wat twijfelachtig. Daarmee schept de auteur wel een bepaalde verwachting. Eentje die, net als bij Leugens, ook niet wordt waargemaakt. Dat is geen ramp, maar had misschien net een beetje extra toegevoegd.

Het karakter Linda had wat mij betreft nog iets meer uitgediept mogen worden, maar dat is ook puur omdat ik meer van dit verhaal had willen lezen. Ook mis je, doordat het een korter verhaal is, de andere personages. Pauls vrouw had wat mij betreft ook meer ruimte mogen krijgen.

Het meisje van toen is in een paar uur uitgelezen. Niet alleen omdat het een novelle is, maar ook doordat het simpelweg niet weg te leggen is. Ideaal dus om je even te verliezen in een spannende thriller waar wraak een bizarre wending neemt.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 woorden van Meij

Thema door Anders Norén