Mijn woorden, zinnen en verhalen.

Kleine leugens, grote gevolgen

Een klein geheim met grote gevolgen.

Begin vorige maand plaatste Shirley Pellikaan op de Facebookpagina Samenlezenisleuker een oproep tot Estafettelezen. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het leek me wel wat. Bij een estafetteboek gaat het om lezen, recensie schrijven en weer doorgeven naar de volgende lezer. Het boek maakt op deze wijze een originele promotour door Nederland en België.

Shirley Pellikaan zette het Estafettelezen op met als doel de selfpub auteur, die geen uitgeverij achter zich hebben voor de promotie, een handje te helpen met het maken van reclame en het werven van naamsbekendheid. 

Het boek Verstoppertje van Nicolette Molenaar is de eerste thriller die op deze manier als estafette door het land gaat. Ik ben de tweede in de run die het boek heeft gelezen. 

In 2017 won Nicolette Molenaar met haar korte verhaal de schrijfwedstrijd van het CPNB, die in het kader van de Spannende Boeken Weken werd georganiseerd. Maar het verhaal eindigde daar niet. Nicolette werkte het verder uit met als resultaat Verstoppertje. Haar thrillerdebuut dat zich afspeelt op Callantsoog en in Schagen. Niet geheel toevallig ook haar eigen thuisbasis.

 Verstoppertje gaat over een klein geheim met grote gevolgen. Een onschuldig spelletje op het strand bij Callantsoog eindigt fataal voor een van de deelnemertjes. 

Een van de kinderen die op de bewuste middag verstoppertje speelde is Wilma. Wat er precies gebeurde, draagt ze als een groot geheim met zich mee en als het aan haar ligt, blijft het waar het hoort; diep begraven  onder het zand.

Op een dag krijgt ze een e-mail. De afzender is de enige persoon die precies weet wat zij verborgen houdt. Als hij besluit de waarheid aan het licht te brengen, neemt Wilma een drastisch besluit.

Het verhaal wordt vanuit verschillende personages verteld waardoor je  het drama van verschillende kanten bekijkt. Het maakt je  dat je de personages beter begrijpt. Vooral Johan komt goed uit de verf. Wel denk ik dat sommige personages, met name  de ouders, wat meer ruimte hadden mogen krijgen. 

Tot de ontknoping blijft het verrassend, mede door de cover had ik een ander verwachtingspatroon. Dat vond ik goed gedaan. 

Nicolette Molenaar heeft een no nonsens schrijfstijl. Dat leest als een trein. Ook haar manier van informatie spreiden, manipulatie en eindigen met cliffhangers houdt de vaart in het verhaal, zonder dat het er te dik bovenop ligt.

Daarmee creeert ze ook een minpunt, want ik wil meer lezen. Voor mijn gevoel kan dit verhaal veel groter. De personages zijn redelijk uitgediept, maar in combinatie met de prettige schrijfstijl had dit makkelijk een boek van driehonderd pagina’s kunnen zijn. 

Nu wordt het verhaal te snel verteld. Vooral bij het laatste hoofdstuk doet dat afbreuk aan het geheel en dat is zonde.

Al met al een goed geschreven en spannend verhaal. Zeker een aanrader.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 woorden van Meij

Thema door Anders Norén