Mijn woorden, zinnen en verhalen.

Ode aan liefdesrouw

Anna Levander is van oorsprong het pseudoniem van Annet de Jong, verslaggever Telegraaf en Dominique van der Heyde, parlementair verslaggever. Samen schreef het schrijversduo/echtpaar de politiek georiënteerde Morten-trilogie over premier Morton Mathijsen. Doodsmak is de eerste thriller die Annet de Jong zelfstandig schreef onder dit pseudoniem. Onder haar eigen naam publiceerde ze tussen 2008-2012 vier thrillers.
In Doodsmak draait het om de eerste vierentwintig uur nadat een hart verbrijzeld is. Maartje en Robin zijn, zoals ieder jaar, op vakantie op een Zuid-Europees schiereiland. Van de één op de andere dag besluit Robin haar hart te volgen en werpt ze zich in de armen van de ambitieuze politicus Cassandra Keizer, die toevallig daar ook op vakantie is. Maartje valt in een zwart gat met alle (desastreuze) gevolgen van dien. Robin daarentegen wentelt zich in een roes van verliefdheid en lust. Verblind door deze gevoelens fietst ze haar geliefde achterna een berg op, maar al gauw vraagt ze zich af of ze is ontsnapt uit een doodgebloede relatie of dat ze in de klauwen van ambitie is gelopen.
 
Doodsmak zet direct hoog in met een zinderende proloog. Twee mensen die van een klif vallen en niemand die de werkelijke toedracht weet. In de loop van het verhaal krijg je een vermoeden, maar door een wending aan het einde sta je weer op scherp. De honger naar de vraag ‘wie en waarom’ drijft je door het boek heen. Hierdoor wordt het verhaal over liefdesrouw naar een tweede plaats gedrukt. De uiteindelijke ontknoping en de twee epilogen maken dat het thrillerelement wat geforceerd aanvoelt. Het verhaal is vlot, en met vlagen humoristisch, geschreven. Het wordt vanuit verschillende perspectieven en personages verteld. Maartje vanuit de derde persoon, en Robin en Cassandra vanuit de eerste persoon. Tussendoor zijn er ook een aantal hoofdstukken besteed aan de vijf fases van liefdesrouw, waarin de stem van Annet de Jong, met haar eigen liefdesverdriet, duidelijk hoorbaar is. Door de verschillende invalshoeken lees je de pijnlijke gevolgen van een abrupte breuk en hoe een ieder daarmee omgaat. Het schrijnende is echter dat geen van de personages zegt waar het op staat, wat een hoop leed had kunnen voorkomen. Hoewel Maartje en Robin in het verhaal echt tot leven komen, lijkt Cassandra meer op een karikatuur.
 
Doodsmak schetst op een luchtige wijze een hele intieme strijd tussen twee mensen die hun relatie plots op de klippen hebben zien lopen. Het verhaal van Maartje slingert tussen hoop en wanhoop, zoals iemand de achterblijft zich ook voelt. Robin aan de andere kant toont de twijfel van de ‘veroorzaker’. Helaas sneeuwt dit alles onder aan het thrillergedeelte en de suggesties die in het personage van Cassandra er te dik bovenop liggen. Dat is zonde, want zonder de proloog en de twee epilogen is Doodsmak een prachtig maar verdrietig verhaal over twee geliefden die plots niet meer samen zijn en zich nu pas realiseren dat ze dat misschien al een hele tijd niet meer waren.

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2019 woorden van Meij

Thema door Anders Norén