Maand: december 2018

Liefde, hebzucht en jaloezie…

Liefde, hebzucht en jaloezie…

Dragonfly was één van de finalisten bij de #CrimeCompagnieContest van Sweek. Een wedstrijd waarbij je een uitgeefcontract kon winnen bij uitgeverij De Crime Compagnie. Kelly ter Velde kwam met haar thriller in de top acht. De hoofdprijs won ze net niet, maar een aantal maanden later gaf ze Dragonfly wel in eigen beheer uit. 

Dragonfly is een psychologische thriller die draait om hebzucht en jaloezie. Lina van Diepen heeft een relatief rustig leven. Ondanks dat haar ouders gescheiden zijn, gaan ze harmonieus met elkaar om en Lina geniet van ze alsof ze nog een gezin zijn. Op gebied van carrière heeft Lina ook niets te klagen en privé is er misschien af en toe een wolkje aan de lucht, maar ongelukkig is ze niet. Toch pakken donderwolken zich samen. Haar vader heeft trouwplannen met een vrouw waar Lina direct een hekel aan heeft, en ook in haar eigen relatie zijn scheurtjes te zien. Alles lijkt te escaleren als ze de knappe en mysterieuze Younes tegen het lijf loopt. Haar stalker wordt obsessiever en als blijkt dat Lina degene is die haar geliefden in gevaar brengt, neemt ze een drastisch besluit. De vraag is alleen of ze deze op tijd neemt.

Wat opvalt aan Dragonfly is dat je tot aan het einde geen benul hebt wie of wat. Er worden genoeg vlaggetjes geplaatst bij potentiële daders, maar die worden één voor één weer ontkracht. Toch komt de ontknoping ook weer niet als een donderklap bij heldere hemel, want als je  terugkijkt past het allemaal precies in elkaar.

Dragonfly wordt grotendeels vanuit Lina verteld, in de eerste persoon. Tegen het einde wisselt het naar een ander personage, dat ook een belangrijke rol speelt in het verhaal. Doordat je helemaal aan Lina ‘geplakt’ zit, is deze wissel even wennen. Ook ligt de intensiteit van het personage nog hoger, waardoor je vanuit een stroomversnelling in een draaikolk terecht lijkt te komen. Het rustpunt en de genadeklap die uiteindelijk volgen, komen op deze manier wel extra hard aan. 

Kelly ter Velde is sowieso een auteur die genadeloze klappen uitdeelt. Haar personages bezitten een rauwheid waardoor ze enerzijds de lezer weten te raken en anderzijds ook weten te shockeren. In Dragonfly, in tegenstelling tot haar andere verhalen, neigen sommige personages iets te veel naar één kant. Desalniettemin krijgen de personages aardig wat te verduren, en af en toe sla je een bladzijde om hopend dat het allemaal niet waar is. 

Dat is ook één van de sterke punten van Dragonfly; je wilt telkens verder blijven lezen. De hoofdstukken zijn kort en bevatten precies genoeg, of juist niet genoeg, informatie om je steeds weer verder het verhaal in te trekken. Dit is ook zo’n boek dat je in een dag of wat uithebt. 

Dragonfly is een psychologische thriller waar je het ijskoud van krijgt. Het vleugje romantiek dat Kelly ter Velde erin heeft verwerkt, geeft gelukkig een blosje op je wangen, maar liefde komt helaas met jaloezie en hebzucht.

Feelgood met een rauw randje

Feelgood met een rauw randje

Vecht voor jou

Emma Anna

Emma Anna is een veelzijdige auteur. Onder haar eigen naam schreef ze twee indrukwekkende historische romans en onder haar pseudoniem Emma Anna verscheen eerder dit jaar de feelgood/new adult Mijn hele leven lang. Met Vecht voor jou gaat ze nog een stapje verder met een mooi liefdesverhaal tussen twee mensen die al de nodige krassen op hun ziel hebben.

Na een traumatische relatie en een zeer gênante actie in de kroeg, lijkt het leven Hannah MacKenzie eindelijk toe te lachen. Ze heeft een nieuwe start gemaakt en staat op het punt te solliciteren naar haar droombaan; redacteur bij Wennam Publishers De sollicitatie wordt afgenomen door niemand minder dan Luc Wennam himself, directeur en tevens het slachtoffer van Hannah’s meest gênante actie ooit. Toch besluit hij haar een kans te geven en kan ze een aantal dagen later aan de slag. Ondanks dat Hannah’s hart nog niet genoeg geheeld is om een nieuwe relatie aan te kunnen en Luc zijn handen volheeft aan andere relatieperikelen, bloeit er toch iets moois tussen hen op. Het verleden heeft echter andere plannen en de vraag is of Luc en Hannah deze kunnen overwinnen of dat het hen voor altijd uiteen zal drijven.

Ik heb al een aantal andere werken van Emma Anna gelezen en keer op keer weet ze personages te creëren die je het liefst in je eigen vriendenkring zou willen hebben. Hannah verdient met haar kwetsbaarheid een knuffel, maar inspireert tegelijkertijd ook met haar strijdlust. Luc is een beetje een eikel tegen wil en dank, maar stiekem zou je hem ook een knuffel willen geven (sorry schat). 

Luc en Hannah krijgen krijgen beiden behoorlijk wat te verduren en dat maakt dat ze niet zitten te wachten op een romance. Doordat het verhaal switch tussen Luc en Hannah zie je hoe hun band zich versterkt, maar ook welke obstakels er opdoemen. Emma Anna laat op een realistische manier zien hoe ziekelijk jaloezie kan zijn en hoe dat zijn weerslag heeft op diverse levens.

Vecht voor jou tipt een aantal heftige thema’s aan en is daarmee geen standaard feelgood. Ook de manier waarop de personages met hun problemen omgaan maakt ze levensecht. Natuurlijk zitter er ook genoeg zwijmelmomenten in en de aantrekkingskracht tussen Luc en Hannah zindert van het papier af, maar je voelt ook het knaagje. Er is iets. Dat is heel goed en subtiel neergezet.

Emma Anna heeft een prettige schrijfstijl en heeft het verhaal dusdanig opgebouwd dat je het het liefst in één keer zou willen uitlezen. Tel daarbij de setting (werken bij een uitgeverij) en Hannah’s kledingkast (serieus jaloers op haar outfits) op en je hebt een prachtig verhaal met een rauw randje. Zet wel alvast een box tissues klaar.  

Ik doe liever niet aan sterren. Het enige wat ik kan zeggen is; gewoon lezen, genieten en geduldig wachten op het volgende deel ;).

Ode aan liefdesrouw

Ode aan liefdesrouw

Anna Levander is van oorsprong het pseudoniem van Annet de Jong, verslaggever Telegraaf en Dominique van der Heyde, parlementair verslaggever. Samen schreef het schrijversduo/echtpaar de politiek georiënteerde Morten-trilogie over premier Morton Mathijsen. Doodsmak is de eerste thriller die Annet de Jong zelfstandig schreef onder dit pseudoniem. Onder haar eigen naam publiceerde ze tussen 2008-2012 vier thrillers.
In Doodsmak draait het om de eerste vierentwintig uur nadat een hart verbrijzeld is. Maartje en Robin zijn, zoals ieder jaar, op vakantie op een Zuid-Europees schiereiland. Van de één op de andere dag besluit Robin haar hart te volgen en werpt ze zich in de armen van de ambitieuze politicus Cassandra Keizer, die toevallig daar ook op vakantie is. Maartje valt in een zwart gat met alle (desastreuze) gevolgen van dien. Robin daarentegen wentelt zich in een roes van verliefdheid en lust. Verblind door deze gevoelens fietst ze haar geliefde achterna een berg op, maar al gauw vraagt ze zich af of ze is ontsnapt uit een doodgebloede relatie of dat ze in de klauwen van ambitie is gelopen.
 
Doodsmak zet direct hoog in met een zinderende proloog. Twee mensen die van een klif vallen en niemand die de werkelijke toedracht weet. In de loop van het verhaal krijg je een vermoeden, maar door een wending aan het einde sta je weer op scherp. De honger naar de vraag ‘wie en waarom’ drijft je door het boek heen. Hierdoor wordt het verhaal over liefdesrouw naar een tweede plaats gedrukt. De uiteindelijke ontknoping en de twee epilogen maken dat het thrillerelement wat geforceerd aanvoelt. Het verhaal is vlot, en met vlagen humoristisch, geschreven. Het wordt vanuit verschillende perspectieven en personages verteld. Maartje vanuit de derde persoon, en Robin en Cassandra vanuit de eerste persoon. Tussendoor zijn er ook een aantal hoofdstukken besteed aan de vijf fases van liefdesrouw, waarin de stem van Annet de Jong, met haar eigen liefdesverdriet, duidelijk hoorbaar is. Door de verschillende invalshoeken lees je de pijnlijke gevolgen van een abrupte breuk en hoe een ieder daarmee omgaat. Het schrijnende is echter dat geen van de personages zegt waar het op staat, wat een hoop leed had kunnen voorkomen. Hoewel Maartje en Robin in het verhaal echt tot leven komen, lijkt Cassandra meer op een karikatuur.
 
Doodsmak schetst op een luchtige wijze een hele intieme strijd tussen twee mensen die hun relatie plots op de klippen hebben zien lopen. Het verhaal van Maartje slingert tussen hoop en wanhoop, zoals iemand de achterblijft zich ook voelt. Robin aan de andere kant toont de twijfel van de ‘veroorzaker’. Helaas sneeuwt dit alles onder aan het thrillergedeelte en de suggesties die in het personage van Cassandra er te dik bovenop liggen. Dat is zonde, want zonder de proloog en de twee epilogen is Doodsmak een prachtig maar verdrietig verhaal over twee geliefden die plots niet meer samen zijn en zich nu pas realiseren dat ze dat misschien al een hele tijd niet meer waren.