Mijn woorden, zinnen en verhalen.

Mooie dag…

Het was de warmste dag in juli. Bijna de hele familie zat verspreid door de tuin op picknickkleden. Mijn moeder improviseerde een lunch. Soep uit blik en stokbrood. Hier was ze niet op voorbereid. Niemand eigenlijk.

We stonden bij de auto’s en vroegen ons af ‘wat nu?’. Op een dag als deze verdwenen praktische zaken naar de achtergrond. Maar we moesten lunchen. We lieten een zee aan zonnebloemen achter ons.

Honderden zeepbellen zweefden naar de hemel. Ze glinsterden in het zonlicht. Op dat moment geloofde iedereen in een hemel. Tegelijkertijd vroegen we ons af ‘waarom in hemelsnaam?’.

In de kerk was het druk maar koel. Er werd gezongen, geklapt, kinderen die een stukje mochten zingen, zwaaiden vrolijk naar hun ouders, de dominee vocht tegen zijn tranen. Wij hielden ze niet tegen.

Wij waren de erehaag. Om de hoek kwam een pony met een klein karretje achter zich aan. Zonnebloemen in zijn manen en ballonnen aan de kar. Een kleine ongelakte grenen kist verdween in een bloemenzee.

’s Ochtend vroeg ik mij af wat ik moest dragen. Het werd een warme dag. Ik twijfelde tussen twee bloesjes. Gek dat je je daar druk over kan maken op een dag als deze.

 

Mooie dag…. is Sweekstars 2017 finalist Non-fictie

Verder Bericht

Vorige Bericht

Laat een reactie achter

© 2018 woorden van Meij

Thema door Anders Norén